บทที่ 50 หึง

“ขนมผิงคนสวย” ไตรทศพยายามง้อคนงอน ตั้งแต่เมื่อเช้าที่ด่าเขาสาดเสียเทเสีย กลับมาจากไปหาพี่สาวก็ไม่ยอมพูดหรือมองหน้าเขาอีกเลย

“เชอะ!” ขวัญพิชชานั่งกอดอกอยู่บนโซฟาสะบัดหน้าพรืด ไม่ยอมหายโกรธง่ายๆ

“ขนมผิงคนน่ารัก”

“เชอะ! อะ...โอ๊ย” ขวัญพิชชาสะบัดหน้าไปอีกทาง แต่เพราะสะบัดแรงไปหน่อย จึงทำให้คอเคล็ด

“เชิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ